من دلم می خواهد خانه ای داشته باشم پر دوست، کنج هر دیوارش دوستانم بنشینند آرام، گل بگو گل بشنو، هر کسی می خواهد وارد خانة پرمهر و صفامان گردد شرط وارد گشتن، شستشوی دل هاست. شرط آن داشتن یک دل بی رنگ و ریاست، بر درش برگ گلی می کوبم و به یادش با قلم سبز بهار می نویسم، ای دوست خانه دوستی ما اینجاست، تا که سهراب نپرسد دیگر، خانه دوست کجاست