یوهان فریدریش

مرد27 ساله مجرد متولد 11/آذر/1364

مرد

ميکشم

تماس با آشنايان و دوستان

با هم اتاقي ها در خوابگاه

ديپلم دبيرستان

وقتی بچه مدرسه ای بودم در مدرسه (سنت البان) از طرف مدرسه ما رو بردن گردش فرهنگی و دیدن اثار هنری در یکی از موزه های بزرگ و مشهور (لندن) داخل موزه به یه مجسمه برخوردم! مجسمه الهه ای از مرمر بنام (افرودی) یا (افرودیدی) یا چیزی مثل این, اون زیبا بود. و هیکل زنونه بی نقصی داشت, برجستگیهای بدن کاملا مشخص و بسیار قشنگ. از هیبتش مات موندم! بلاخره معلم صدامون کرد من از کنار مجسمه رد شدم در طول مسیرم در سمت بغل اون الهه یونانی متوجه وجود شکافها, تکه های جدا شده و نقائص متعدد شدم, مجسمه از چشمم افتاد! حکایت (ما) هم همینه.. مجسمه های زیبایی که اسیب دیده ولی ادم متوجه این اسیب نمیشه تا نزدیك هم نباشی..!
Alfi
====================
فاوست (به مفیستوفلس): «...خب! بگو كه هستی؟»

مفیستوفلس: «بخشی از آن نیرو كه گاه خواستار بدی است و گاه نیكی می كند.»

فاوست: «این معما چه معنی دارد؟»

مفیستوفلس: «من آن روحم كه همیشه بر سر انكار است؛ و این رفتاری است بر حق، زیرا هر آنچه وجود دارد شایسته ویرانی است، پس بهتر آن كه هیچ چیز وجود نداشته باشد. بدین سان، همه آن چه شما نام گناه، ویرانی، یا مختصر بگویم، آن چه تعبیر به شر می شود به آن می دهید، همان سرشت من است.»

فاوست: «تو خودت را یك بخش نام می دهی، و حالا در كل خودت در برابر منی.»

مفیستوفلس: «حقیقت ساده را به تو می گویم. اگر آدمی، این جهان كوچك دیوانگی، معمولا خود را چنان می انگارد كه یك كل هست، من بخشی از آن بخش ام كه در آغاز پیدایش همه چیزها وجود داشت، بخشی از آن تیرگی كه روشنایی از آن زاده شد، همان روشنایی مغرور كه اكنون با مادرش، شب، بر سر مقام باستانی اش و فضایی كه اشغال می كرد در ستیز است؛ گرچه در این هم توفیقی نمی یابد، زیرا با همه تلاش هایش جز این كاری از او بر نمی آید كه بر سطح اجسام كه راه بر او می بندند بخزد. روشنایی از ماده بر می جهد، در آن روان می گردد و رنگین اش می سازد، ولی پای رفتارش را یك جسم كافی است كه بشكند. از این رو، می توانم امیدوار باشم كه او دیگر دیری نخواهد پایید، یا كه با خود اجسام نابود خواهد گشت.»
برگرفته از مجادله فاوست و مفیستوفلس در پرده «اتاق كار» نمایش نامه فاوست گوته!
========================
دعا کردن و سخن گفتن با خداوند مانند حرف زدن با کسی است که در تاریکی ایستاده و اصلاً به تو جواب نمی دهد و تو تا پایان نیز نمی توانی ببینی آیا واقعاً کسی در تاریکی بوده یا تو با خلأ سخن می گفتی!!
Sjunde inseglet, Det

شوخ ، خشک ، بد اخلاق ، گوشه گير ، هوش متوسط

7 بهمن 1384 ساعت 21:55