تنها نرو این راه رفتن نیست دنیای تو چیزی بجز من نیست تو از خودت چیزی نمی دونی تنها نرو تنها نمی تونی میری كه با فكر تو تنها شم میری كه هم درد خودم باشم تو اخر راهو نمیدونی تنها نرو تنها نمی تونی من حال این روزاتو میدونم چیزی نگو چشماتو می خونم این جاده تا وقتی نفس داره دست از سر تو بر نمیداره من از هوای جاده دلگیرم از اسمشم دلشوره میگیرم این اینه تو فكر شكستن نیست باور نكن این صورت من نیست ................ دستامو با احساس تو بستم من بینهایت با تو همدستم تا جاده میره سمت بیراهه گم كن منو این اخرین راهه

دوستت دارم با شرف تر از هر جمله ی ساده ایست: مثل معشوق رفت... مثل عاشق مُرد... مثل آن شاعر از میدان نبرد سرافکنده آمد! دوستت دارم را باور نکردی