هی مَدِ ماه! هی جزرِ جنون! شما دل توفانْ‌تبارِ مرا ندیدید؟ اهل جنوبِ گلبرگی از شقایق بود! - سراغ سبزه‌ی خودرو، یا شفایِ سربریده‌ی دریا؟ هی حبابِ بی‌حوصله! هی نطفه‌ی نیلوفری! شما دلِ توفانْ‌تبارِ مرا ندیدید؟ خراب گریه در موسم بوسه و باران بود، و یک جوری عجیب میل عجیبی به همین نمی‌دانم‌ها داشت. هی بگومگویِ ستاره در انعکاس آب! هی طعم ترانه‌ی دریا در دهان ماهی آبنوس! شما دلِ توفانْ‌تبار مرا ندیدید؟ نه باور کن! اصلا به فکر سرودنِ این مرثیه در خوابِ اقاقیا نبود! فقط اندکی از شیونِ اسپند در گردونه‌ی آتش هراسان بود، ورنه! ورنه همه می‌دانند که تعبیر هر ترانه، ترانه‌ای دیگر است