عادل متانی

گناهت را نمی بخشم‎ ‎‏ ******* نگاهت را نمی خواهم ******** لبانت را نمی بوسم ‏‎
گل مسموم عشقت‎ ‎را نمی بویم‎ ‎‏****** دگر افسانه عشق تو را با كس نمی گویم‏‎
دگر جادوی چشمانت به جانم‎ ‎بی اثر باشد‎ ‎‏******* دگر آغوش گرمت بهر من مگشای‎
كه این مجنون سرگردان، ز عشقت بی‎ ‎خبر باشد‎ ‎‏****** مرا عشق دگر باشد‏‎
زمانی گر تو محبوب من بی خانمان بودی‎ ‎‏****** كنون‏‎ ‎یاری دگر محبوب تر باشد‎
زمانی گر تو هم آرام جان بودی‎ ‎‏******** كنون آرام جانم دیگری‏‎ ‎باشد‎
چه شبها، بی تو در دریای غمها غوطه ور گشتم‎ ‎‏**** چه شبها با خیالت از دو‏‎ ‎عالم بی خبر گشتم‎
بدنبال تو، من آواره بر هر كوی و در گشتم‎ ‎‏**** به امید وفایت‏‎ ‎هر زمان آشفته تر گشتم‎
نگاه گاه گاه تو قرار از من ربود آخر‎ ‎‏************ ولی افسوس عهدم‏‎ ‎را شكستی بی وفا‎!
اما چه زود، آخر‎ .‎‏****‏‎.. ‎تو جانم را به سوز و ساز غمها آشنا‏‎ ‎كردی‎
تو اول بار آغوش محبت بهر این بیچاره واكردی‎ ‎‏***** به طوفان بلا خود را رها‏‎ ‎كردی‎
نگاهت رنگ عشق و مهربانی داشت‎ ‎‏***** دریغ از آن همه افسانه های تو‏‎
دریغ‎ ‎از آن همه شوقی كه افكندم به پای تو‎ ‎‏****** شكستی عهد عشق آسمانی را‏‎
گل بی بوی‎ ‎عشقت را به دست دیگری دادی**** كه او نیز همچو من*** شود بیمار عشق تو‏‎
ندانستی‎ ‎كه هرگز عاشقی چون من نخواهی داشت******* ندانستی كه هرگز دیگری چون من ‏برایت سر‎ ‎نخواهد داد اگر یار جدیدت سیم و زر دارد‎ ‎‏**** اگر دیبا****** اگر الماس و یاقوت و‏‎ ‎گهر دارد اگر او زیور از من بیشتر دارد****‏‎ ‎بدان***** الماس شوق من‏‎ ‎‏**** بدان**** یاقوت ‏اشك من بدان**** رخسار زرد من***** بسی از گنج هایش قیمتی‏‎ ‎ارزنده تر دارد‎ ‎‏**** تو گر ‏عشق مرا این سان به باد نیستی دادی***** تو گر ویرانه‏‎ ‎كردی آشیانم را‎ ‎‏**** تو گر نشنیدی آوای ‏فغانم را تو گر دادی به طوفان جسم و جانم‎ ‎را‎ ‎‏**** بدان**** من هم دگر در آرزوی بوسه ای‏‎
جان نمی بخشم‎ ‎‏***** نگاهت را نمی جویم‏‎ ‎‏****** لبانت را نمی بوسم‏‎
دگر افسانه عشق تو را با كس نمی گویم‎ ‎‏***** اگر عمری وفا‏‎ ‎كردم***** پشیمانم‏‎
دلم را گر به عشقت آشنا كردم‎ ‎‏***** پشیمانم‏‎ ‎‏***** تو را دیگر رها‏‎ ‎كردم‎
‎ ‎پشیمانم‎ ‎‏******************* پشیمانم‏

______________________________________________________


ای سرنوشت! هستی من در نبرد توست. بر من ببخش زندگی جاودانه را. منشین که دست مرگ ز بندم رها کند. محکم بزن به شانه من تازیانه را!

مرد26 ساله طلاق گرفته

2 سال و 10 ماه و 27 روز