: ´´´´´´´´´¶¶¶¶´´´´´´¶¶¶¶¶¶ ´´´´´´´¶¶´´´´´´´´´´´´´´´´¶¶ ´´´´´¶¶´´´´´´´´¶¶´´´´´´´´´´¶¶ ´´´¶¶´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´¶¶ ´´¶¶´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´¶¶ ´´¶´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´´¶´¶ ´¶´´´´´´´´´´´´´´´´¶´´´´´´´´´´´´´¶ ´¶´´´´´´´´´´´´´¶¶¶¶´´´´´´´´´´´´´´¶ ´¶´´´´´´´´´´´´¶¶´¶´´´´´´´´´´´¶´´´¶ ´¶´´´´´´´´´´¶¶¶¶¶¶´´´´´´´¶¶¶¶´´´´¶ ´¶´´´´´´´´´¶¶¶¶¶¶¶´´´´´´¶¶´´¶´´´´¶ ´´¶´´´´´´´´¶¶¶¶¶´¶´´´´´¶¶¶¶¶¶´´´¶ ´´¶¶´´´´´´´¶´´´´´¶´´´´¶¶¶¶¶¶´´´¶¶ ´´´¶¶´´´´´´¶´´´´¶´´´´¶¶¶¶´´´´´¶ ´´´´¶´´´´´´¶´´´¶´´´´´¶´´´´´´´¶ ´´´´¶´´´´´´¶¶¶¶´´´´´´´´´¶´´¶¶ ´´´´¶¶´´´´´´´´´´´´´´´¶¶¶´´¶ ´´´´´¶¶¶´´´´´´´¶¶¶¶¶´´´´´´¶ ´´´´´´´´¶¶¶´´´´´¶¶´´´´´´´¶¶ ´´´´´´´´´´´´¶¶´´´´´¶¶¶¶¶¶´ ´´´´´´´´´´¶¶´´´´´´¶¶´¶ ´´´´´´´¶¶¶¶´´´´´´´´¶´¶¶ ´´´´´´´´´¶´´¶¶´´´´´¶´´´¶ ´´´´¶¶¶¶¶¶´¶´´´´´´´¶´´¶´ ´´¶¶´´´¶¶¶¶´¶´´´´´´¶´´´¶¶¶¶¶¶¶ ´´¶¶´´´´´´¶¶¶¶´´´´´¶´¶¶´´´´´¶¶ ´´¶´´´´´´´´´´¶¶¶¶¶¶¶¶´´´´´´´´´¶ ´´´¶¶´´´´´´´´´¶´´´¶´´´´´´´´´´¶ ´´´´¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶´´´¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶¶

به کجا می نگریستی؟ به چه می اندیشیدی وقتی چشمان پاک و روشنت به چشمان خسته و غریبم خیره می ماند. وقتی با لبخند پاکت به من نگاه می کردی مگر من کی ام ؟ در من چه دیدی که وقتی با من بودی با تمام وجود می خندیدی احساس شادمانی می کردی و خود دلیلش را نمی دانستی و با من می گفتی : نمی دانم چرا اینقد می خندم تو مثل یک گلبرگ تازه شکفته ، پاک و پرطراوت و من خسته و دل گرفته از بدی هایی که آرزو می کنم هیچ وقت بر سرت نیاید صدایت مهربان ، چشمانت معصوم و زیبا و لطافت صورتت وقتی نخ ها را بارها و بارها به هم پیوستیم با هم با تنیدن هر نخ با هم احساس می کردم روحمان را نزدیک تر می کنیم و به هم می پیوندیم. با دستان کوچکت با شوق نخ ها را به هم می پیچاندی و گیسو می کردی و بعد هر گیسو را باز هم ... و من کمکت می کردم. به تو خیره می شدم ، به دستانت و احساس محکم شدن جیزی که نمی دانم ، احساس پیوستن . موقع رفتنم دلگیر بودی گفتم بافتنی را نگه دار ، من هم نگه می دارم و وقتی برگشتم باید نشانم بدهی ... چه رویای شیرینی دیگه باید از خواب بیدار می شدم آخه صبح نزدیکه ...