nsomayeh

عشق ایستادن زیر باران و خیس شدن با هم نیست؛ عشق آنست که یکی برای دیگری چتر شود و او هیچوقت نداند چرا خیس نشد
_______________________________________________________
عاشقی مثه قماره؛ اگه عقلت برسه نباید همه ی وجودتو روش بذاری. اما به نظر من وقتی قرار به باختنه همون بهتر که آدم همه ی وجودشو ببازه
_______________________________________________________
عشق زاده تنهایی است و تنهایی زاده عشق است. تنهایی به این معنی نیست که یک فرد بی کس باشد وکسی در پیرامونش نباشد. اگر کسی پیوندی؛ کششی؛ انتظاری ونیاز پیوستگی و اتصالی دردرونش نداشته باشد؛ نسبت به هر چیزی؛ نسبت به هرکسی؛ اگر منفرد وتک هم باشد؛ تنها نیست. برعکس کسی که نیاز چنین اتصال و پیوست و خویشاوندی دردرونش حس می کند که از او جدا افتاده؛ بریده شده وتنها مانده است در انبوه جمعیت نیز تنهاست.
چنین روحی که ممکن است در آتش یک عشق زمینی و یا درآتش یک عشق ماورایی بسوزد وبگدازد؛ پرستش عالی ترین شکلش نوعی ازدعا یا نیایش را بوجود می آورد که به قول کارل "نیایش زاییده عشق است"
<<دکترعلی شریعتی>>
_______________________________________________________
رسم زندگی این است
یک روز کسی را دوست داری
و روز بعد تنهائی
به همین سادگی او رفته است
و همه چیز تمام شده است
مثل یک میهمانی که به آخر می رسد
و تو به حال خود رها می شوی
چرا غمگینی؟
این رسم زندگیست
تو نمی توانی آن را تغییر دهی
پس تنها آواز بخوان
این تنها کاریست که از دستت بر می آید
(دکتر علی شریعتی)

9/اردیبهشت/1363