ازدلتنگی ملول آمدم گفتم روضه ای بنا نهم که فسحت میدان ارادت یارانم باشد و دلگشای خاطر عزیزانم.چند وقتی که در اندیشه فراهم آوردن اسباب خاطر با خود کلنجار میرفتم یک شب در عالم رویا بر حلقه دوستان وارد شدم . از قضا یاران در موضعی خوش خرم در کنار برکه ای زلال که فراخی اسمان آبی را در خود قاب گرفته بود مالامال شور و مستی بودند ،چنگ بر چنگ میزدند و دخمه بر رباب ،من نیز در آن اثنآ لبریز از ملال بر کرانه در کرانه یاران بودم. رندی دردی کش بر من فرود آمد : که از چه سبب آتش گرم محفل در تو نمی گیرد و خرمنت را نمی سوزاند؟من سر افکنده از حال و روز خود و گرفتاریها شکوه کردم ..بانگ بر من زد که حال که میدان خردورزی و اندیشه آرایی گشاده است تو چرا اظهار فضل نمی کنی ، مگر نه اینست که داروغه قفل از گفتن و شنفتن برداشته و شهر در امن وامان است و والیان بلاد کبوتران سفید بال را هر روز تا دل آسمان پر می دهند ، تو نیز به درون صفحه کاغذ آی و نان اندیشه با رشحه قلم بخور ،که از لطف و کرم اهل قلم بر اکرام و در سایه عدل آزاد و بساط مداعبت و ملاعبت بر قرار .اگر سودای اعتلای نام داری و در دل اندیشه فراز بر امراض تهیدستی، جاده قلم بر گیر که اهل قلم در این ملک به کوی خوشبختی نائل آمده اند ، زهی که پیش از این بیش ببازی.با سخن گرم او آتش محفل در من گرفت و شروع به چرخیدن کردم ناگاه سرم گیج رفت به سختی زمین خوردم و از شدت ضربه بیدار شدم………….فردا روز چون بیادآن موضع خرم باز آمدم ،گفتم خلاف شرط مودت است و نقض رای اولاالباب که محبت دوستان بجای نیارم پس به همت یاران مهربانم حسام و علی، زمینی در صحرای مجاز هموار نمودم تا اهل دل با حسن طبع خود ضیمران و خیری و ختن و بستان افروز بنشانند ومن در خنکای سایه سار دلگشایش بیارامم…………………….احساس درد شدیدی مرا می ازارد ، گمانم درد پرت شدن در عالم رویا است . لذا برای در مانش داروی عافیت طلبی ، تعامل یا معامله اصلاح طلبی میانه روی امروزی کمی بد نباشد . اگر چه که حکیم خودی تجویز کردند تنها داروی این درد موسیقی در مانی از نوع گوش دادن به اخبار دولت عدالت پرور است . ما نیز بقول سعدی در این دفتر پریشان نمی گوییم و فضای قدسی مجاز را به کالای بی مصرف سیاست الوده نمی کنیم. رفقا این باغ متعلق به شماست .

همیشه سلام... ای همیشگی دل به هیچ واژه ای نبسته ام باز هم تویی که می پرستمت شب ِ تولد ِ توئه ، میلاد هر چی خاطره روزی که غیر ممکنه ، هیجوری از یادم بره پری ناز برفی دختر نازِ دی ماه ، حوای سیب وگندم شیطنتِ گلِ سُرخ ، از بغض تا تبسم همشونه با پرستو ، به این قفس پریدی غزل غزل ترانه ، به قصه پر کشیدی پریِ نازِ برفی ، عروسکِ زمستون سکوتِ باغُ باغچه ، آوازِ باد و بارون بی تو سکوتِ محضم ، نه واژه ای ، نه حرفی دختر خوشگلِ دی ، عروس فصلِ برفی وقتی که تو می خندی ،آب می شه بغض برفا با تو طلایی میشه ،رنگ تموم حرفا می خونی با سکوتت ، وقتی که حرفی داری عروسک قشنگم ، تن پوش برفی داری غرورِ آبیِ تو ، همرنگ آسمونه نه ساده ای ، نه مغرور ، زلالی عاشقونه برف و تگرگ و بارون ، سمفونیِ زمستون می خواد باهات برقصه ، تنهاییِ خیابون ازکتاب تولدت مبارک - شایا تجلی http://i7.tinypic.com/6pu4i0p.jpg