نم نم باران چشمان تر بنفشه را دل داری داد و گفت چرا می ترسی مگر آسمان دل ندارد که عاشق باشد بنفشه بغض سکوتش شکست و گفت آسمان دلدار ندارد که عاشق باشد شمع گریست و سوسن خندید و گفت چرا می ترسی مگر پروانه دل ندارد که عاشق باشد شمع سکوت شعله ور شدن را شکست و گفت پروانه دل دار ندارد که عاشق باشد پرنده گریست و یاس خندید و گفت چرا می ترسی مگر انسان دل ندارد که عاشق باشد پرنده سکوت پرواز را شکست و گفت انسان دل دار دارد انسان خداوند را دارد اما تنها اوست که می ترسد عاشق باشد چون عشق ندیده و معنایش را هم نفهمیده است انسان ... انسان می ترسد عاشق باشد