وقتی که هیچ

             منهای هیچ

                      هیچ می شود...

وقتی كه ضرب همه

در هیچ

هیچ می شود

                                        وقتی كه بخش هیچ

                                       بر همه

                                  هیچ می شود

شك می كنی!!

كه جمع همه

با هیچ

هیچ می شود ؟!...

حالم بد نیست غم کم می خورم کم که نه! هر روز کم کم می خورم

آب می خواهم، سرابم می دهند عشق می ورزم عذابم می دهند

خود نمی دانم کجا رفتم به خواب از چه بیدارم نکردی؟ آفتاب!!!!

خنجری بر قلب بیمارم زدند بی گناهی بودم و دارم زدند

دشنه ای

سنگ را بستند و سگ آزاد شد یک شبه بیداد آمد داد شد

عشق

عشق

بس کن ای دل نابسامانی بس است کافرم! دیگر مسلمانی بس است

در میان خلق سر در گم شدم عاقبت آلوده ی مردم شدم

بعد ازاین بابی کسی خو می کنم هر چه در دل داشتم رو می کنم

نیستم از مردم خنجر بدست بت پرستم، بت پرستم، بت پرست

بت پرستم،بت پرستی کار ماست چشم

درد می بارد چو لب تر می کنم طالعم شوم است باور می کنم

من که با دریا تلاطم کرده ام راه دریا را چرا گم کرده ام؟؟؟

قفل غم بر درب سلولم مزن! من خودم خوشباورم گولم مزن

من نمی گویم که خاموشم مکن من نمی گویم فراموشم مکن

من نمی گویم که با من یار باش من نمی گویم مرا غم خوار باش

و تو آن ماجرای بی نظیری

و حالا قصه من غصه توست

و شاید غصه من ماجرایت