دوستان شرح پریشانی من گوش كنید               داستان  غم   پنهانی  من  گوش  كنید

قصه  بی  سرو سامانی من گوش كنید              گفتگوی من و حیرانی  من گوشكنید

شرح   این  آتش  جانسوز نگفتن تاكی            سوختم ، سوختم این  راز نهفتن  تاكی

روزگاری من ودل ساكن كوئی بودیم              ساكن   كوی   بتعربده ‌جوئی  بودیم‌

عقل و دین  باخته دیوانه روئی بودیم‌              بسته   سلسله   سلسله    موئی  بودیم‌

كس درآن سلسله غیرازمن ودل بندنبود            یك گرفتار از این جمله كه هستند نبود

نرگس غمزه زنش این همهبیمارنداشت‌           سنبل  پرشكنش  هیچ   گرفتار  نداشت‌

این  همه مشتری و  گرمی بازار نداشت‌          یوسفی بود  ولی  هیچ  خریدار  نداشت‌

اول آن كسكه خریدار شدش من بودم‌           باعث   گرمی   بازار   شدش من  بودم

عشق من شد سبب خوبی و رعنایی او            داد   رسوایی    من  شهرت  زیبایی او

بسکه دادم همه  جا  شرح  دلارایی او            شهر  پرگشت   ز  غوغای تماشایی  او

این زمان عاشق سرگشته  فراوان  دارد            کی  سربرگ  من  بی  سروسامان  دارد

چاره اینست و ندارم به از این رای دگر           که  دهم جای دگر دل به دل آرای دگر

چشم خود فرش کنم زیر کف پای دگر           بر کف  پای دگر بوسه زنم  جای  دگر

بعدازاین رای من اینست وهمین خواهدبود    من براین هستم والبته چنین خواهدبود بود

گرچه ازخاطروحشی هوس روی تورفت‌        وز دلش آرزوی قامت دلجوی تو  رفت‌

شد دل آزرده وآزرده دل ازكوی تو رفت‌        با دل پرگله از  ناخوشی روی تو  رفت‌

حاش  لله  كه  وفای   تو   فراموش  كند       سخن  مصلحت  آمیز  كسان  گوش كند