برای منای خودم......... 4 اردیبهشت 87 - 21:55 |
عروسك قصه ی من، گهواره ی خوابت كجاست قصر قشنگ كاغذی، پولك آفتابت كجاست بال و پر نقره ای كفتر عشقمو كی بست آینه ی طوطی منو، سنگ كدوم كینه شكست عروسك قصه ی من، زخم شكسته با تنت بمیرم ای شكسته دل، چه بی صداست شكستنت صدای عشق من و تو، كه تلخ و گریه آوره تو این سكوت قصه ای، انگار صدای آخره بعد از من و تو عاشقی، شاید از دنیا بره شاید با مرگ من و تو، عاشقی از دنیا بره عروسك قصه ی من،سوختن من ساختنمه تو این قمار بی غرور، بردن من باختنمه عروسك قصه ی من، شكستنت فال منه این سایه ی همیشگی، مرگ كه دنبال منه جفتای عاشقو ببین، از پل آبی میگذرن عروسك قلبشونو، به جشن بوسه می برن اما برای من و تو، اون لحظه ی آبی كجاست عروسك قصه ی من، پس شب آفتابی كجاست ایرج جنتی عطائی |
لیست توصیفنامه ها22 اردیبهشت 87 - 17:41 | |
نمیدونم چطور این عشق رو برایت نقاشی کنم ؟نمی دانم! اما این رو بدان که من تو عاشقی هیچ چیز برای معشوقم کم نگذاشتم...؟
اما اون واسه من چی کرد
|
22 اردیبهشت 87 - 17:34 | |
`*.¸.*´
¸.•´¸.•*¨) ¸.•*¨)
(¸.•´ (¸.•´ .•´ ¸¸.•¨¯`•
_____****__________****
___***____***____***__ ***
__***________****_______***
_***__________**_________***
_***_____________________***
_***_____________________***
__***___________________***
___***_________________***
____***_____ نیــــــلو ____***
______***___________***
________***_______***
__________***___***
____________*****
_____________***
______________* |
22 اردیبهشت 87 - 11:23 | |
اُه............................ چه بیرنگ و بینشان که منم ......
کی ببینم مرا .................چنانکه منم................
گفتی...................... اسرار در میان آور ................
کو میاناندرین میان که منم ....................
کی شود ...............................این روان من ساکن .........
این چنین ساکن روان که منم ................
بحر من غرقه گشت هم در خویش ...........
بو العجب بحر بیکران که منم ............
این جهان وآن جهان مرا مطلب ...........................
کاین دو گم شد در آن جهان که منم.............
فارغ از سودم و زیان چو عدم............
طرفه بیسود و بیزیان که منم ...........
گفتم: .......................«ای جان تو عین ..............مایی»، ..............گفت:...........
«عین چِبوَد درین عیان که منم» ...........
گفتم: «آنی»......................... بگفت :«های خموش......
در زبان نامدست آن که منم»..........
گفتم: ...............« اندر زبان چو در نامد .........
اینت گویای بیزبان که منم»
.......
میشدم در فنا چو مه بی پا.........
اینت بی پای سر دوان که منم...........
بانگ آمد چه میدوی بنگر .........
در چنین ظاهر نهان که منم//...................... |









