روی سکوی کنار پنجره

همه شب جای منه

چند ورق کاغذ و یک دونه قلم

همیشه یار منه

کاغذای خط خطی

از کنار در باز پنجره

می پرن تو ی کوچه

سر حال از اینکه آزاد شدن

نمی دونن که اسیر دل سنگ باد شدن

دیگه بیداری شب عادتمه

همدم سکوت تنهایی من

تیک تیک ساعتمه

حالا من موندم و یک دونه ورق

که اونم از اسم تو سیاه میشه

همه چی تو زندگیم

آخرش به پای تو تباه میشه

چشمونم فاصله رو

از پنجره دید می زنه

دلم اسم تو رو

فریاد می زنه

درای پنجره رو تا انتها باز می کنم

تو خیالم با تو پرواز می کنم

                                          *  تو خیالم با تو پرواز میکنم*