ندای وجدان

[غریبه ای هستم در این دنیا، تنها و بی کس]
کسی حرفم را نمی فهمد و من نیز بازی ها و زرق و برق دنیا را نمی پسندم. دنیائی که می بینم و انسانهائی که می شناسم رو به سیاهی و زوال می روند. کرامت و شرافت انسانی بی ارزشترین متاع بازار شده و نیرنگ و رذالت حکمرانی می کنند.
از این زمانه متنفرم و تحمل هر لحظه زندگی برایم مشکل، اما چه کنم که بامیل خودم به این خرابه نیامدم که با میل خود روم. پس تا باشم در این تاریکخانه جز دعوت به روشنائی و حقیقت سرودی نخواهم خواند.

یـاران بموافقت چو دیــدار کـنید
بـاید کــه ز دوست یـاد بسیار کنید
چون باده خوشگوار نوشید به هم
نوبت چو به ما رسد نگون سار کنید

زن27 ساله مجرد

2 ماه و 25 روز