خانه ام آتش گرفتست آتشی جانسوز

هرطرف میسوزد این آتش پرده ها و فرشها را تارشان با پود

من به هر سو می دوم گریان در لهیب آتش پردود

وز میان خنده هایم تلخ و خروش گریه ام ناشاد

از درون خسته ی سوزان می كنم فریاد ای فریاد

خانه ا آتش گرفتست آتشی بیرحم همچنان میسوزد این آتش

نقشهائی را كه من بستم به خون دل بر سر و چشم در و دیوار در شب رسوای بی ساحل

وای بر من سوزد سوزد غنچه هائی را كه پروردم به دشواری در دهان گود گلدانها روزهای سخت بیماری

از فراز بامهاشان شاد دشمنانم موذیانه خنده های فتحشان بر لب

 بر من آتش به جان ناظر در پناه این مشبك شب

من به دستان پر از تاول این طرف را می كنم خاموش وز لهیب آن روم از هوش

زان دگر سو شعله برخیزد به گردش دود

تا سحرگاهان كه میداند كه بود من شود نابود

خفته اند این مهربان همسایگانم شاد در بستر

صبح از من مانده بر جا مشت خاكستر

آیا هیچ سر بر می كنند از خواب مهربان همسایگانم از پی امداد

از این آتش بیدادگر می كنم فریاد ای فریاد