به نام خالقی که عاشق شدن را به مخلوق آموخت

از بزرگتر ها شنیدم عشق و عاشقی آن روزها رسم و رسوم خودش را داشت

پسر های هر محل دختران همسایه را ناموس خود می دانستند و اگر کـــسی

مزاحمشان می شد حساب طرف را می رسیدتد . آن روزها مردم به اسم احترام

به حریم خصوصی مردم سکوت نمی کردند و صمیمی تر بودند . آن روزهـــا فقـــط

چشم ها و نگاه ها بود که حرف می زد . عشق آن روزها در حد چند نـــگاه و چند

پیام شاعرانه خلاصه می شد . امـــا امــــروز چـــــه ؟

امروز اگر عاشق شد یم زمانی است که هر بی سر و پایی سرود های عاشقانه

زمزمه می کند  . امروز اگر عاشق شد یم هیچ چیزی از این واژه باقی نمانده جز

عادت به تکرار مکرر یک کلمه  . امروز اگر عاشق شد یم فردا چیزی از آن به خاطر

نداریم . امروز اگر عاشق شدیم در شعر ها و باور ها یمان معشوق به راحتی

توهین می شود و به دست فراموشی سپر ده می شود . امروز هر روز عاشق

می شو یم . امروز  اگر عاشق شو یم تنها به خاطر احتیاج به تن است .

امروز من و تو - ما –این واژه ی مقدس –عشق – را تحقیر کرده ایم .

                                                                                      نـــــدا