خاک عاشقی می داند , گریه میکند رنج می کشد و صبر می کند سربه آستان مرگ می گذارد بر شانه هایش می گرید, اما نمی میرد خاک عاشقی صبور است بر برگهای پاییز بوسه می زند تقدیر جهان را عوض می کند جوانه ها را بیدار و درختها را خواب می کند,اما خود هرگز نمی خوابد خاک عاشقی صبور است , که سالها و سالها برای آسمان صبر می کند و من همانم که از خاک آمده ام چون خاک عاشقم و چون خاک روزی صبوری را هم خواهم آموخت........ جبران خلیل جبران

بعد از تو از كدام دریچه آسمان را به تماشا بنشینم و با كدام واژه عشق را معنا كنم بی تو همه ی فصلها خاكستری و همه ی ستاره ها خاموشند كیفر شكستن دل من چند جاده غربت و چند آسمان تنهایی است باورکن من هنوز هم به صداقت چشمان تو ایمان دارم