nazy amini

افحسبتم انما خلقناکم عبثا وانکم الینا لا ترجعون ایا گمان میکنید که ما شما را بیهوده اوردیم وبه سوی ما باز نخواهید گشت؟ روزها فکر من این است و همه شب سخنم که چرا غافل از احوال دل خویشتنم زکجا امده ام امدنم بهر چه بود به کجا میروم اخر ننمایی وطنم مانده ام سخت عجب کز چه سبب ساخت مرا یا چه بودست مراد وی از این ساختنم مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک چندروزی قفسی ساخته اند از بدنم من نیرسیدم وکس نیز مرا هیچ نگفت نوجوانی سبری گشت به بازی به فراغت به نشاط فارغ ازنیک وبد و مرگ وحیاط بعد از ان باز نفهمیدم من که چه سان عمر گذشت لیک گفتند همه که جوان است هنوز بگذارید جوانی بکند بهره از عمر نبرد کامروایی بکند بگذارید که خوش باشد ومست بعد از این باز ورا عمری هست یک نفر بانگ براورد یک نفر بانگ براورد یک نفر بانگ براورد:" که او از هم اکنون باید فکر اینده کند"دیگری اوا داد که چو فردا بشود فکر فردا بکندسومی گفت همانگونه که دیروزش رفت بگذار امروزش همچنین فردایش با همه این احوال من نبرسیدم هیچ که چه سان دی بگذشت ان همه قدرت ونیروی عظیم به چه ره مصرف گشت نه تفکر نه تعمق ونه اندیشه بسی عمر بگذشت به بیحاصلی ومسخره گی چه توانی که زکف دادم مفت من نفهمیدم وکس نیز مرا هیچ نگفت قدرت عهدو شباب می توانست مراتابه خدابیش برد لیک بیهوده تلف گشت جوانی هیهات هیهات (گریه)ان کسانی که نمی دانستند زندگی یعنی چه رهنمایم بودند(یک ضرب گریه)عمرشان طی می گشت بیخود وبیهوده ومرا می گفتند که چو انها باشم که چو انهادائم فکر خوردن باشم فکر گشتن باشم فکر یک زندگی بی جنجال فکر همسر باشم کس مرا هیچ نگفت زندگی خوردن نیست زندگی گشتن نیست زندگی داشتن همسر نیست زندگانی کردن فکر خوردن بودن وغافل زجهان بودن نیست (اهسته)من نفهمیدم وکس نیز مرا هیچ نگفت ای صد افسوس (2)که چون عمر گذشت معنیش میفهمم حال من می فهمم هدف از زیستن این است رفیق من شدم خلق که با عزمی جزم بای ار بند هواها گسلم بای در راه حقایق بنهم با دلی اسوده فارغ از شهوت وازو حسدو کینه وبخل مملو از عشق وجوانمردی وزهد درره کشف حقایق کوشم شربت جرات وامید وشهادت نوشم زره جنگ برای بدو ناحق بوشم ره حق بویم حق جویم بس حق گویم انچه اموخته ام به دگران نیز نکو اموزم شمع راه دگران باشم وبا شعله خویش ره نمایم به همه گر چه سرا با سوزم ای صد افسوس که چون عمر گذشت معنیش میفهمم حال مییندارم هدف از زیستن این است رفیق من شدم خلق که با عزم جزم بای از بند هواها گسلم بای در راه حقایق بنهم با دلی اسوده فارغ از شهوت وازو حسد وکینه وبخل مملو از عشق وجوانمردی وزهد درره کشف حقایق کوشم شربت جرات وامید و شهادت نوشم ره حق بویم وحق جویم وبس حق گویم زره جنگ برای بد ونا حق بوشم انچه اموخته ام به دگران نیز نکو اموزم شمع راه دگران باشم وباشعله خویش ره نمایم به همه گرچه سرا با سوزم من شدم خلق که مثمر باشم نه چنین زائدو بی جوش وخروش عمر بر باد وبه حسرت خام

2/خرداد/1354