قبله من چه قدر ساده و آرام، چه قدر صبور و صمیمی، تو در من آمیختی. باور کن تو را در اولین نماز نخوانده جستجو کردم که هنوز به قنوت گریه نرسیده سلامم دادی. بعد... من ماندم و دستان پر دعایی که به آسمان پر استجابت چشمانت آویخته شد. اصلا بیا و تو بگو... تو بگو کدامین سو قبله ی من است!؟