سلام بر تو ای گل یاس زیبای من وقتی که در شاخ شاخ نگاهم پرنده های غریب اشک لانه کردند موقعی که بهار صبح کوفته و کوبیده سر به درگاه خاکین قلبم سائید آنگاه بود که در خود احساس یاس و نا امیدی داشتم در تجسس مونسی بودم که ناگهان نسیمی وزید و پرده های پنجره ی قلبم را کنار زد و عطر آیین عشق را به خاکروبه های دیواره قلبم رساند آنگاه بود که تو آمدی و مرا از کسالت رهائی دادی پس ای عشق ای غریبه امروز با صبر و متانت به تو میفهمانم که... دوستت دارم قصه ی من و غم تو, قصه ی گل و تگرگه ترس بی تو زنده بودن, ترس لحظه های مرگه ای برای با تو بودن, باید از بودن گذشتن سر به بیداری گرفته, ذهن خواب آلوده ی من همیشه میون قابت, خالیه درهای بسته طرح اندام قشنگت, پاک و رویایی نشسته کاش میشد چشام ببینن, طرح اندام تو داره زنده میشه جون میگیره, پا توی اطاق میزاره کاش میشد صدای پاهات, بپیچه تو گوش دالون طرف دالون بگرده, سر آفتابگردونامون کاش میشد دوباره باغچه, پر از گلهای تو باشه غنچه ی سفید مریم, با نوازش تو وا شه کاش میشد اما نمیشه, نمیشه که بیای دوباره نمیشه دستات تو گلدون, گلای مریم بزاره کاش میشد اما نمیشه, این مرام روزگاره رفتنت همیشگی بود, دیگه برگشتن نداره