هیچ تنها و غریبی طاقت غربت چشماتو نداره هر چی دریا رو زمینه قد چشمات نمی تونه ابر بارونی بیاره وقتی غمگینی وتنها غربت تمام دنیا از دریچه قشنگه چشم روشنت می باره نمی تونم غریبه باشم توی آیینه چشمات تو بذار که من بسوزم مثل شمعی توی شب هات تویه این غروبه دلگیر جدایی توی غربتی که هم رنگه چشاته همیشه غبار اندوه روی گلبرگ لباته اگه حرفی داری رویه لبهات اگه آه سینه سوزی اگه حرفی از غریبی اگه گرمایه تموزه تو بگو به این شکسته قصه هایه بی کسیتو اضطراب و نگرانیت حرفای دلواپسیتو نمی تونم غریبه باشم توی آیینه چشمات تو بذار که من بسوزم مثل شمعی توی شب هات نمی تونم، نمی تونم ...