حالا از نبودنت چشمای باغچه تر شده رفتی و این دل ما انگاری در بدر شده بعد تو قناریم بغض کرده گوشه ی قفس اونم از رفتن تو انگاری با خبر شده غزل محبتو نیستی که معناش بکنی غصه بی حیا شده نیستی که رسواش بکنی گلدونا گل نمیدن بی تو بهونه می گیرن آینه دلتنگه برات نیستی خاطرخواش بکنی