سینه بی عشق زهرا دوزخ است بر حاشیه برگ شقایق بنویسید گل طاقت بین در و دیوار ندارد دل غریب من از گردش زمانه گرفت به حسرت غم زهرا شبی بهانه گرفت شبانه بغض گلوگیر من کنار بقیع شکست و دیده زدل اشک دانه دانه گرفت زاشک جاری چشمم زچشمه سار دلم درآن سحر چمن عشق صد جوانه گرفت زپشت پنجره ها دیدگان پراشکم سراغ مدفن پنهان و بی نشانه گرفت مصیبتی است علی را که پیش چشمانش عدو امید دلش را به تازیانه گرفت چه گفت فاطمه کانگونه با تاثر و غم علی مراسم تدفین او شبانه گرفت فراق فاطمه را بو تراب باور کرد شبی که چوبه تابوت را به شانه گرفت . التماس دعا