آیا می توانی شوق رفتن را در من احساس کنی آیا می توانی وجودت را به من بسپاری پس دستانم را بگیر چرا که برای رفتن باید یکی شویم صبر نکن که صبر کردن جایز نیست آغوشم برویت گشاده است بلند شو ،بلند شو که تو از جنس این خاک نیستی تو از نوری و بازگشت تو به سوی نور خواهد بود چرا نشسته ای مگر نه اینکه تو نیز این را می خواهی دوست دارم همیشه