6666:زندگی تنها زمانی زندگی است که چراغ عشق در درونت بسوزد . آنگاه که شعله های عشق تو چنان شعله ور باشند که گرداگرد تو را روشن سازند ، به دیگران سرایت کنند و دیگران بتوانند ان را احساس کنند . آنگاه که عشق تو چنان ملموس باشد که دیگران بتوانند آن را لمس کنند ، آنگاه عشق نه فقط به خودت ، بلکه به همه کس برکت خواهد رساند . انسان راستین همواره جهان و هستی را غنی تر می کند . او از خود چیزی به هستی می بخشد و تا زمانی که چیزی از خود نبخشی ، هرگز احساس شادمانی نخواهی کرد . از راه از خود بخشیدن است که در کار آفرینش مشارکت میکنی ، زیرا آنگاه تو یک آفریننده می شوی . آفریننده بودن جزئی از خدا بودن است . هیچ راه دیگری غیر از این نیست ...