با سقوط دستای تو در تنم چیزی فروریخت

هجرتت اوج صدامو از فراز شاخه آویخت

ای ذلال سبز جاری جای خوب غسل تمهید

بی تو باید مرد و پژمرد زیرخاک باغچه پوسید

فصلی که من باتو ما شدفصل سبزخواهش برگ

فصلی که مابی تو من شدفصل خاکستری مرگ

تو بگو جز تو کدوم رود ناجی لب تشنگی بود

جز تو آغوش کدوم باغ سایه گاه خستگی بود

بی تو باید بی تو باید تا نفس دارم بمانم

من برای گریه کردن شونه هاتو کم میارم

چشم تو با هق هق من با شکستن آشنا نیست

این شکستن بی صدا بود هرشکستن که صدا نیست

ای رفیق ناخوشیها این خوشی باید بمیره

جز تو همراهی ندارم تا شب از من پس بگیره

با تو بدرود ای مسافر هجرت تو بی خطر باد

پرتپش باشد دلی که خون به رگهای تنم داد

فصلی که من با تو ما شد فصل سبز خواهش برگ

فصلی که ما بی تو من شد فصل خاکستری مرگ