<<<بسمه تعالی >>>

آخر از عشق تو ساکن کلیسا میشوم .

میکشم دست از مسلمانی مسیحا میشوم .

آنقدر بر کشتی عشقت نشینم همچو نوح .

یا به عشقت میرسم یا غرق دریا میشوم.

این قسمت تقدیم به کسی که اسمش معنای همه  زیبائیهاست  معنای  همه عشقها و معنای همه انتظارها آره انتظاری  سنگین  بطول  همه همه قرون وعرض همه دنیا کسی که همیشه اسمش تو دفتر خاطراتم بود واو فکر میکنه که هیچجا نمیتونه اسم خودشو ببینه شاید اینم از بدبختی من باشه که اینقده بد خط مینویسم که حتی اونی که واسش مینویسم که منو بفهمه حتی تو همه این مدت نتونسته اسم خودشو جای خودشو لابلای اون همه اوراق ببینه اما اگه یادش باشه از روز اول نهش گفتم من اون کسی نیستم که بیامو سر هر کوچه و برزنی عشقمو داد بزنم . وقتی گفتی من  حتی  بلد نیستم ادای عاشقارو در بیارم برام خیلی زیاد سنگین افتاد این حرفت اما بازم گفتم اون که خودش حالیش اما وقتی فکر میکنی که من واسه جلب ترحم مینویسم اصلا ذوق نوشتن تو ادم از بین میره و دیگه ادم نمیدونه چی بگه......................................................؟؟؟؟

********************************************************

بی تو مهتاب شبی باز از آن كوچه گذشتم همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم
شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم، شدم آن عاشق دیوانه كه بودم
در نهانخانه ی جانم گل یاد تو درخشید باغ صد خاطره خندید عطر صد خاطره پیچید
یادم آمد كه شبی با هم از آن كوچه گذشتیم پرگشودیم و در آن خلوت دلخواسته گشتیم ساعتی بر لب آن جوی نشستیم تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت من همه محو تماشای نگاهت آسمان صاف و شب آرام بخت خندان و زمان رام خوشه ماه فرو ریخته در آب شاخه ها دست برآورده به مهتاب شب و صحرا و گل و سنگ همه دل داده به آواز شباهنگ یادم آید : تو به من گفتی : از این عشق حذر كن! لحظه ای چند بر این آب نظر كن آب ، آئینه عشق گذران است تو كه امروز نگاهت به نگاهی نگران است باش فردا ،‌ كه دلت با دگران است! تا فراموش كنی، چندی از این شهر سفر كن! با تو گفتم :‌ "حذر از عشق؟ ندانم! سفر از پیش تو؟‌ هرگز نتوانم! روز اول كه دل من به تمنای تو پر زد چون كبوتر لب بام تو نشستم، تو به من سنگ زدی من نه رمیدم، نه گسستم" باز گفتم كه: " تو صیادی و من آهوی دشتم تا به دام تو درافتم، همه جا گشتم و گشتم حذر از عشق ندانم سفر از پیش تو هرگز نتوانم، نتوانم...! اشكی ازشاخه فرو ریخت مرغ شب ناله ی تلخی زد و بگریخت! اشك در چشم تو لرزید ماه بر عشق تو خندید، یادم آید كه از تو جوابی نشنیدم پای در دامن اندوه كشیدم نگسستم ، نرمیدم رفت در ظلمت غم، آن شب و شب های دگر هم نه گرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم نه كنی دیگر از آن كوچه گذر هم! بی تو اما به چه حالی من از آن كوچه گذشتم...............................................................................؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟؟؟؟؟؟؟؟؟

خدا یا مگذار دعا کنم....................

که مرا از دشواری ها وخطرهای زندگی مصون داری....................................

بلکه،،دعا کنم تا در رویارویی،،با آنها شجاع و بی باک باشم....................................

مگذار از تو بخواهم درد مرا تسکین دهی.................................

بلکه توان چیرگی بر آن را به من ببخشی..........................................................

باز خواهم گشت

تقدیم به تمام عشاق و دردمندانی که در راه عشق فنا شدن.

دوباره باز خواهم گشت...

نمی دانم چه هنگام,از کدامین راه...

ولی یکبار دیگر باز خواهم گشت...

و چشمان تو را با نور خواهم شست...

به دیوار حریم عشق یکبار دگر,من تکیه خواهم کرد...

رسوم عشق ورزی را دوباره زنده خواهم کرد...

به نام عشق و زیبایی,دوباره خطبه خواهم خواند...

**********************************************************************************

تو هم رفتی...امروز دیگه مطمئن شدم که توهم منو با خودم گذاشتی و گفتی بدرود...داشتم به تو و پاهات که آروم آروم روی سنگ فرش خیابون قدم می گذاشتند و دور می شدند نگاه می کردم...اصلا باورم نمیشد که این تویی...یعنی توهم از من بریدی و حاضر به ترک کردن من شدی و رفتی؟!!!لحظه و لحظه کوچکتر میشدی...ولی مصیبت رفتنت برای من بزرگ تر می شد...تا اینکه به خودم اومدم و بدنم رو دیدم که از ترس تنهایی به خودش میلرزید...نفسهام تند شده بود...بغض گلوم رو میفشرد...دست خودم نبود...دو قطره اشک از دو دیده ناباور من سر خوردن و صورتم رو نوازش کردن و به روی زمین افتادند...اشکها آنقدر زیاد شدند که دیگه چیزی رو درست نمی دیدم...همون لحظه بود که برگشتی و برای بار آخر من رو نگاه کردی...ولی من نتونستم چهره ات رو ببینم به جای من اشکهای من تو رو دیدند و برای تو دست تکون دادند...سرم رو پایین گرفتم...دیدم زیر پام خیس شده...وقتی برگشتم و رفتم،برگشتم یک نگاه به عقب انداختم دیدم جای پاهام روی زمین خیس از گریه نمایان شده بود...یاد لحظه ای افتادم که با هم زیر بارون ایستاده بودم و حرف میزدیم،بعد که رفتیم جای دو تا پا روبروی هم روی زمین خیس نمایان شده بود...آه که این بار یک جای پا بود و جلوش هم خالی بود...آخه اون پای دیگه رفته بود...اینبار خیسی زمین از بارون نبود ازاون پای دومی بود...اون که رفته بود و به من گفته بود بدرود ای..........................؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟!؟

I LOVE WALKING IN THE RAIN BECAUSE NO ONE KNOWS

I'M CRYING…………………………..?