گفتمش : فانوس ماه ، می دهد از چشم بیداری نشان گفت : اما در شبی این گونه گنگ ، هیچ آوایی نمی آید به گوش گفتمش : اما دل من می تپد ، گوش کن اینک صدای پای اوست ! گفت : ای افسوس ، در این دام مرگ ، باز صید تازه ای را می برند این صدای پای اوست ...! گریه ای افتاد در من بی امان در میان اشک ها پرسیدمش : خوش ترین لبخند چیست؟ شعله ای در چشم تاریکش شکفت ، جوش خون در گونه اش آتش فشاند گفت : لبخندی که عشق سر بلند وقت مردن بر لب مردان نشاند من زجا بر خاستم بوسیدمش...!