mm_p

در راه خدا برادری داشتم كه در چشم من بزرگ مقدار بود؛ چون دنیای حرام در چشم او بی ارزش می نمود و از شكم بارگی دور بود ، پس آنچه را نمی یافت آرزو نمی كرد و آنچه را می یافت زیاده روی نداشت.
در بیشتر عمرش ساكت بود ، اما گاهی كه لب به سخن می گشود بر دیگر سخنوران برتری داشت و تشنگی پرسش كنندگان را فرو می نشاند. به ظاهر ناتوان و مستضعف می نمود اما در برخورد جدی، چنان شیر بیشه می خروشید یا چون مار بیابانی به حركت در می آمد.
تا پیش قاضی نمی رفت دلیلی مطرح نمی كرد و كسی را كه عذری داشت سرزنش نمی نمود تا آنكه عذر او را می شنید.
از درد شكوه نمی كرد ، مگر پس از تندرستی و بهبودی. آن چه عمل می كرد می گفت و بدانچه عمل نمی كرد چیزی نمی گفت .
اگر در سخن گفتن بر او پیشی می گرفتند اما در سكوت مغلوب نمی گردید و بر شنیدن بیشتر از سخن گفتن حریص بود. اگر سر دوراهی دو كار قرار می گرفت، می اندیشید كه كدامیك با خواسته ی نفس نزدیك تر است، با آن مخالفت می كرد .
پس بر شما باد رو آوردن به اینگونه ارزشهای اخلاقی و با یكدیگر در كسب آنها رقابت كنید ، و اگر نتوانستید ، بدانید كه به دست آوردن برخی از آن ارزشهای اخلاقی از رها كردن بسیاری چیزها بهتر است.
امام علی (ع)

20/اردیبهشت/1365