میروم و نمیرود از سر من هوای تو

داده فلك سزای من تا چه بود سزای تو

میروم و نمی رود نام تو از زبان من

ده كه نمی پرسی از كسی نام من و نشان من

دیگر به لب نیا رم حدیث آشنایی

شكسته در گلویم نوای بی نوایی

فتاده هستی من به كام نا مرادی

ز چهره ام تو گویی پریده رنگ شادی

میروم و نمیرود از سر من هوای تو

داده فلك سزای من تا چه بود سزای تو

میروم و نمی رود نام تو از زبان من

ده كه نمی پرسی از كسی نام من و نشان من

كنون كه می فریبد مرا سراب هستی

دووم عنان دل را دهم به عشق و مستی

دهم به عشق و مستی

این كه شد از عشق و وفا زیر و زبر هستی من

راز دل زار مرا كرده عیان مستی من

***************************