باز باران دلم تشنه ی نوشیدن دستان تو است... باز تکرار نسیم حس خوبی دارد... باز من یادم رفت که چه ها می گذرد... من ولی دلشادم... بی سبب من امروز حس خوبی دارم... حس خوبی که از عادت خالی است... شاید این بی سببی هم سبب است... گرچه هستند کسانی که براشان سخت است باور انکه بی سبب می خندم...بی سبب هم گاهی اشک ها می ریزم... من دلم می خواهد قاصدک ها را پرواز دهد... زیر باران برود ... و به همراه نسیم بین تنهایی موهوم درختان بدود... من دلم می خواهد برود روی بلندی و ببیند دنیا از دور مثل نزدیکش نیست -ساکت و کوچک و آرام و قشنگ - و صدایی که در اندوه بلندی جاری است بشکند با آواز... حس خوبی دارم ... حسی از باور فردا خالی ... حسی از عادت دیروز تهی...حس خوبی پر "من" بودن... پر احساس تعلق... و رهایی ... پر ترس... حس وهم انگیزی است...ولی آهسته به من روشنی می بخشد... من نه امروز دلم می خواهد به افق فکر کند و نه به شعر... من دلم می خواهد یک امروز با خودش خوش باشد و بخندد وبداند که هنوز می شود بی سبب هم خندید. ببخشید شاید نباید این نوشته رو می فرستادم و لی چه کنم یه حسیه که دوست دارم با همه ی دوستان گلم با پیام گروهی حرف بزنم کمی تنهایی اذیتم میکنه ، با شما با مهر تقسیم می کنم که بیاییم بیرون از قفس تنهایی خویش salam dadashi mikhastam tavalodeto behet tabrik begam ishala tavalode arousit arezoumande arezouhayat mehran