salam azizam tavallodeto tabrik migam ishalaaaa 1000sal zende bashi

توبه می كنم ... توبه ، تمام بوسه ها و آغوش ها را توبه می كنم توبه، لحظه ی عطش در شب نشینی هایم را توبه، جام های شكسته را توبه می كنم ... توبه می كنم ، چهره تمام دخترانی را كه دیدم و فراموش كرده ام دل های كه شكسته ام ... چشمانی را كه به گریه انداختم ... تمام خیانت هایم را.... من تمام زندگی ام را توبه می كنم ... توبه ... دست نوشته های منی که رو به پایانم ، می خواهم چیزی باقی بگذارم ، تا ابدیت را به جیب بزنم .... سیاهی موهایم تار به تار به سپیدی می روند و كمرم خمیده تر...... من همان جوان سر زنده ای هستم كه برای این دنیا نقشه ها داشت ! اما با شكسته شدن دلم تمامشان رفتند و من ماندم و اولین موی سپید، دست نوشته های كسی كه دل خوشی اش ، همین است .... كه تو می بینی و می خوانی .... می خندی و میروی ... دست خودم نیست ! باید هر روز اضافه كنم چون چیزی به پایانم باقی نیست ... مجبور چیزی باقی بگذارم ... برای ... هیچ ... عجله دارم ... خیلی ها پرسیدن ؟ این خط خطی ها مال خودته یا ...؟ شاید ، یه روزی ، تمام این خط خطی ها چاپ شد ، در كتابی ... کتابی حدود صد و پنجاه صفحه . یکصد و چهل و پنج صفحه کاغذ سفید ، پنج صفحه فهرست . به نام نویسنده ای كه اسمش را فراموش كرد ... اما می داند كه آخرین است ... آخرین دیوانه .... بی سلام خداحافظ