هستی وحیدی

**** گفتگو مشاوره وراهنمائی در رابطه با آرایش وزیبائی ****

شعر او باران است و اینجا آسمان او...و ما محتاجان شفاف شدنیم!! واما..سهرابیان به کلبه سهراب خوش آمدین

سیما بینا در شهرستان بیرجند از استان خراسان به دنیا آمد و از همان کودکی و از سن 9 سالگی خوانندگی را در رادیو ایران آغاز کرد. او ردیف موسیقی ایرانی و تکنیک‌های آوازی را نزد اساتید بزرگی چون موسی‌خان معروفی و نصرالله زرین‌پنجه فرا گرفت. بعد از فارغ‌التخصیل شدن از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران در سال 1349 تحصیل دانش موسیقی ایرانی و ردیف را نزد معلم یگانه‌ی آواز، استاد عبدالله دوامی ادامه داد. او بعد از سال1357 در کنار تدریس موسیقی کلاسیک ایرانی و آواز به تحقیق و جمع‌آوری ترانه‌های محلی ایرانی و بازنویسی آهنگ‌های مردمی و روستائی، به‌خصوص موسیقی‌های محلی زادگاهش، خراسان پرداخته است. او با سفر به دورافتاده‌ترین نواحی در سرتاسر این ناحیه توانسته است مجموعه‌ای از ترانه‌ها و آهنگ‌های کمیاب و تقریباً فراموش‌شده را جمع‌آوری کند. از سال 1372 خانم سیما بینــا بـــرای ارائه‌ی گنجینه‌ی یافته‌هایش در موسیقی محلی ایرانی به جشنواره‌های معتبر موسیقی در سراسر دنیا دعوت شده است. سیما بینا اکنون، بعد از عمری تلاش در راه حفظ موسیقی محلی ایران، تجسم سی سال تلاش بی‌وقفه و خستگی‌ناپذیر برای جهانی شدن موسیقی‌اش را در پیش‌روی خویش نظاره‌گر است.

بانو « سیمین غانم » در سال ۱۳۲۳ در شهر سرسبز« تنکابن » چشم به جهان گشود و در هشت سالگی همراه خانواده اش به تهران آمد. او از سنین کودکی در جشن ها و میهمانی ها آواز می خواند و عشق به خوانندگی سبب شد به هنرستان عالی موسیقی برود و سپس به رادیو و تلویزیون. نخستین اجرای بانو سیمین غانم ترانه ی« موج خروشان » با تنظیم استاد مرتضی حنانه در سال ۱۳۴۷ بود و پس از این اجرا هنرمند در بسیت و پنج سالگی به طور رسمی کار خود را آغاز می کند. و ترانه های جاودانی چون « سیب » ، « مرد من» و« قلک چشات » را از خود به جای می گذارد. سیمین غانم پیروزی خود را مدیون همسرش که سالیان سال او را یاری کرده و استادانی چون« محمود کریمی » ،« علی تجویدی» و سرانجام « مرتضی حنانه» که به گفته ی خودش در زندگی بسیار از او آموخته ، می باشد. اکنون سیمین غانم به همراه خانواده اش در ایران به سر می برد و تنها بانوان هستند که گاه گاهی در کنسرت ها می توانند از نزدیک هنرنمایی این بانو را تماشا کنند .

بی تو مهتاب شبی...لحظاتی با استاد فریدون مشیری

موسیقی ابتدا و انتهای زبان است، همان گونه كه احساسات، ابتدا و انتهای عقل است. افسانه، آغاز و پایان تاریخ است و عشق، شروع و ختم شعر