نا امید و نیازمند

زبانه میكشد آغوشم بسویت

از تو دور افتاده ام

از تو دور افتاده ام

در بی مجالی و لالی

به كاغذ آتش رسیده می مانم

جدا شده ای از نخ نگاهم

چون بادكنك ماه

پسر عموی ما هم رفت. زود رفت. بدجوری هم رفت. بدجوری سوزوند.

حمید جون ، هرجا هستی خوب و خوش باش.

تا ابد بغض صدامی...