مزدا پویانی

تا چه حد میشناسید؟

برای هر کسی که دوستدار ایشان و داستانهایش هست

و به سوی سوسیالیسم

در مورد کارل مارکس و کتابهاش صحبت کنیم

بحث در باره فرهنگ و ادبیات کردی و ارائه آثار

مردكِ پلید، مى‏رود به پیش مى‏دَرَد به تن، سرخ جامه‏اش خون روشنش مى‏چكد به خاك تیره مى‏شود، آن نگاهِ پاك لیكن از غرور، تا نبیند آن، دشمنِ دنى، روى زرد او، مى‏زند به رخ، رنگ لاله از زخمِ خون فشان چهره مى‏كند، از گلابِ خون، رنگِ ارغوان. آنگه از زمین، سوى آسمان، خیره مى‏شود شاد و پُرتوان، بر خداى جان، سجده مى‏برد «آه كردگار، اى همیشه یار در ره وطن، سهل باشدَم - مرگ و افتخار.» باز معتصم مى‏زند نهیب: «تیغ زن، بزن، كتفِ دیگرش بَر كَنَش زبان، مُثله كن تنش.» بابك دلیر، در زلالِ خون آوَرَد خروش واپسین ندا، از گلوى او مى‏رسد به گوش «اینك اى وطن، اى همیشه پاك، مرگ را چه باك، بى‏بها سرى، خون بهاى تو، گر فِتَد به خاك؟!»