عشق بین دو نفر این نیست كه هر دو زیر باران خیس شوند عشق آن است كه یكی چتر شود برای دیگر... و دیگری هیچگاه نفهمد كه چرا خیس نشد.

باید چگونه زیست وقتی که پشت پنجره دیوار میکشند وقتی از جیب ماسکهای صداقت صدای سکه ی قلب دروغ می اید و دست سنگ به ائینه می رسد وحس کهنه شدن در تمامی اجرام پاک می پیچد در اسمان ستاره نمی روید از اسمان ستاره فقط روی خاک می افتد دیشب دوباره چند ستاره از اسمان کم شد اسان شکسته ایم ان چیزهای متصلی را که هیچگاه اسان دوباره جوش نخواهند خورد ما اسان شکسته ایم شاید غروب را به تماشا نشسته ایم چیزی شبیه عشق بر روی دست ثانیه ها رفت تا گذشته ی از دست رفته اه چیزی شبیه عشق را با احترام در نبض شعرها بر بوم های ساکن نقاشی در موزه های خاطرات رنگ پریده نگاه میدارند چیزی شبیه عشق شاید در چند قلب گمشده مسکوت مانده است بی شک تمام هستی انسان سر مزار حقیقت به باد خواهد رفت پس من چه ابلهانه به پرواز فکر میکردم در این دیار که مردم برای خود اعتبار می دزدند واحترام جعل میکنند طفلکها و میل مسخره ای بر شکستن اعصاب یکدگر دارند چه ابلهانه به پرواز فکر می کردم