نمیدونم امید چیه نمیدونم کجاست ؟

نمیدونم به برق نگاه پسرک گل فروش سر چهار راه وقتی دسته گلشو با قیمت بیشتری میخری میگن امید یا به لبخند ملیحی که وقتی میری پرورشگاه دختری با موهای پریشون بهت میزنه یا به قطره اشکی که پشت پنجره فولاد حرم امام رضا از چشم پیرزنی میافته

نمیدونم زندگی چیه نمیدونم کجاست؟

نمیدونم توی کلمه خدایا شکرت پیرمرد راننده تاکسیه یا تو خنده های بی غل و غش بچه دوساله ای که داره بازی میکنه یا توی اون لحظه که دو تا آدم وقتی نگاهشون بهم گره میخوره احساس میکنن قلبشون تو تنشون گم شد

اینو باور کنم و بگم زندگی یا چشمای بی رمق کودکی که شب باز هم باید گرسنه بخوابه یا نگاه مادری که پشت در اتاق عمل به دکتره و میشنوه که اون میگه خیلی متاسفم یا توی این پا و اون پا کردن مردی پشت در خونه که باز هم باید در جواب خواسته های اهل خونه سرشو پایین بندازه

کدومو باور کنم زندگی کدومه؟!

زندگی فاصله بین یک نگاهه یک کلمه یک چشم به هم زدن فاصله ثانیه هاست یا نه اصلا فاصله معنی نداره

نمیدونم تنهایی چیه نمیدونم کجاست؟

نمیدونم به آدمی که کنج اتاقش سرشو گذاشته رو ی پاهاش میگن تنها یا به آدمی که توی یه جمع شلوغ داره زورکی لبخند میزنه،نمیدونم به زنی که شوهرشو از دست داده ومرده میگن تنها یا به زنی که شوهرش هست اما یکی دیگه رو توی قلبش جا داده

نمیدونم رنج و غم چیه ؟

نمیدونم باید توی چهره آفتاب سوخته و دستای پینه بسته کشاورز دنبالش بگردم یا توی خونه سرد آدمی ثروتمند.............

نمیدونم