تو آن كوه بلندی كه سر تا پا غروره كشیده سر به خورشید غریبو بی عبوره تو تنها تكیه گاهی برای خستگی هام تو میدونی چی میگم تو گوش میدی به حرفام

لزومی ندارد چیزی از چراغ و ستاره پنهان کنی، برو پیاله‌ات را پیدا کن وقتِ شام است. می‌گویند قرار است سهمی از سایه‌روشنِ رود را به خانه بیاورند، یعنی به اینجا بیاورند. اینجا خانه‌ی شما نیست؟ ******************** برای سایه روشن عزیزم از اشعار سیدعلی صالحی