.takhasosam hal giri az afrad mariz mibashad
!migi na
.besmela
پيام ضروري
به یک دوست با آب و برق و گاز و تلفن...... نیاز مندیم
وضعیت
مرد27 ساله متاهل
تولد
6/خرداد/1360
سن کلوبی
7 ماه و 22 روز
جنسيت
مرد
سيگار
ميکشم
زندگي با
با همسر
تعداد بچه ها
10
تحصيلات
ليسانس
شغل
karmand
اطلاعات اضافي
الفبای طراحی
نقطه
نقطه كوچكترین اثری است كه یك وسیله از خود بر جای می گذارد. اندازه نقطه بر اساس میزان كاربردی وسیله سنجیده می شود. یعنی نقطه ای كه از یك خود كار ثبت می شود، با اثری كه از یك ماژیك یا ذغال طراحی باقی می ماند از لحاظ كیفیت و اندازه بسیار متفاوت است. نقطه می تواند شكلی منظم یا نامنظم داشته باشد. هر نقطه به تنهایی دارای نیروی جذب بصری فراوانی است.
خط: خط، مسیری است میان دو نقطه. خط اساس و پایه طراحی را تشكیل می دهد و شناخت كامل و تسلط بر جنبه های مختلف آن بخشی از هنر طراحی را شامل می شود. خط به صورتی كه ما بر روی كاغذ ترسیم می كنیم عملاً در طبیعت وجود ندارد، ولی قوه باصره ما اطراف اشیا را (در تضاد با سطوح عناصر دیگر به صورت خطوط محیطی) می بیند. با هر وسیله ممكن ترسیم خطوط را تجربه كنید و به مقایسه نتایج مختلف بپردازید. خط نمایانگر حالات و كیفیت های مختلفی است و حتماً بایستی در ترسیم آن تسلط لازم را به دست آورید.
كیفیت خط: یك خط رسم شده می تواند بیانگر ویژگی های بسیاری باشد:
كلیه این ویژگی ها مختص طراحی با دست آزاد است و طراحی های ماشینی یا تصویر سازی های كامپیوتری نمی تواند هم طراز و هم سنگ دست طراح عمل كنند. خطوط به طور عمده به سه دسته خط صاف، خط شكسته و خط منحنی تقسیم می شوند و هر دسته شامل انواع متنوعی از خطوط است كه برای كاربرد خاصی در نظر گرفته شده است.
تمرین طراحی: طرحی از مدل بر روی كاغذ طراحی بكشید. خط ها را آزادانه و راحت بكشید. برای تصحیح از پاك كن استفاده نكنید، خط را دوباره بكشید. خط به كار رفته یك دست و مطمئن باشد، از ترسیم خط های تكه تكه و ریشه ریشه خود داری كنید. طرح هایی كه می كشید زیاد بزرگ یا كوچك نباشند. طرح باید حد اقل نیمی از صفحه كاغذ یا كادر شما را بگیرد. تنها به یك بار ترسیم اكتفا نكنید. مدل را بارها و بارها از زوایای مختلف بررسی و مشاهده كنید.
طراحی چشمی – مرحله اول
این مرحله از طراحی از نظر تقویت دید و ذهن اهمیت فراوانی دارد. شما باید حتی المقدور كمتر به كاغذ طراحی و خطی كه ترسیم می كنید نگاه كنید. در این مرحله صرفاً چشم شما به مدل است. پس سعی كنید هم زمان با حركت چشم خود بر روی مدل، خط را هم ترسیم كنید. به تدریج و با كمی تمرین می توانید بر روی مدل متمركز شده و فقط در نقطه شروع، به كاغذ طراحی نگاه كنید. توجه داشته باشید كه بسیاری از هنر جویان آنچه را كه می دانند ترسیم می كنند، نه آنچه را كه می بینند. در این مرحله شما صرفاً آنچه را كه می بینید ترسیم كرده اید. در این تمرین بهتر است كه مداد را از روی كاغذ بر ندارید. طرح را آرام و به قصد مطالعه و بررسی ترسیم كنید نه اینكه تكلیفی را انجام داده باشید. جزئیات و نقش و نگارهای مدل را حذف كنید. اندازه طراحی نه خیلی كوچك باشد و نه خیلی بزرگ.
طراحی چشمی – مرحله دوم
اهمیت این مبحث در تمام مراحل طراحی مخصوصاً زمانی كه پیشرفتی نسبی در كارتان به وجود آمده نهفته است و تنها خود شما می توانید متوجه تغییری شوید كه این شیوه، بر نحوه مشاهده حافظه شما خواهد گذاشت. مدل نسبتاً ساده ای را انتخاب كنید. می توانید به دو روش عمل كنید:
1- پس از بررسی مدل به صورت همه جانبه و كاملاً دقیق، طراحی را شروع كرده و دیگر به مدل نگاه نكنید.
2- بررسی را به صورت مرحله به مرحله انجام دهید. یعنی ابتدا شكل كلی مدل را دیده و طرح كلی را كه در ذهنتان مانده ترسیم كنید. سپس ویژگی های ثانوی را به دقت مشاهده كرده و بعد به طرح اضافه كنید. پس از آن به سراغ جزئیات دیگر رفته و بعد از مشاهده دقیق آنچه را در ذهنتان مانده ترسیم كنید.
در هر دو روش به یاد داشته باشید كه: مدت زمان مشاهده، بیشتر از زمان ترسیم باشد. از پاك كن استفاده نكنید. خط ها را به راحتی و آسودگی بكشید و اگر قسمتی از طرح خراب شد خط صحیح را روی آن بكشید. پس از پایان كار طرح را با مدل مقایسه كنید. اما آن را اصلاح نكنید بلكه مجدداً طراحی را مرحله به مرحله آغاز كنید. هر بار كه مدل را طراحی می كنید نیروی حافظه خود را تقویت كرده
درس دوم
چگونه دیدن و مشاهده از دیدگاه یك طراح
نخستین مرحله دیدن درست، مشاهده حجم كلی به صورت یكی از احجام هندسی است. در این مرحله شما بایستی تمام جزئیات شیء را حذف كرده و شكل كلی آن را بر روی كاغذ ترسیم كنید. علت استفاده از احجام هندسی، دقیق و كامل بودن آنها است. بیشتر اشیایی كه در اطراف خود می بینیم شباهت فراوانی با احجام هندسی دارند و چنانچه بخواهیم از همین وسایل به عنوان مدل استفاده كنیم می بینیم كه احجام استوانه و مكعب كار برد بیشتری دارند. وقتی شما یك فرم استوانه بر روی كاغذ بكشید، می توانید آن را تبدیل به یك لیوان، گلدان، پارچ آب و بسیاری شكل های دیگر كرده و جزئیات متنوعی به آن بیفزایید. علت آن است كه دو فرم استوانه و مكعب از لحاظ تعادل و ایستایی، ثبات بیشتری دارند و البته از جنبه تولید و ساخت نیز مزایایی دارند كه در حیطه بحث ما نیست.
دیدن طراحی و مقایسه
وقتی از یك مدل خاص طراحی می كنید به دنبال علایم و نشانه هایی برای مقیاس صحیح باشید. زمانی كه چند مدل را در مقابل دارید، می توانید نشانه های فراوانی برای مقایسه تناسبات پیدا كنید. پس از مشاهده دقیق به طراحی بپردازید. برای شروع همواره مدلی را كه جلوتر از بقیه است طراحی كنید. بهتر است به جایگزینی صحیح مدل در صفحه نیز توجه داشته باشید. در این مورد شما باید تمام مدلها را به صورت یك شكل ساده و عمده دیده و همان شكل را ترسیم كنید. سپس به جزئیات بپردازید. در این حالت است كه می توانید از جای گرفتن كل طرح در صفحه مطمئن باشید.
شفاف بینی
توجه به این نكته همواره از بسیاری خطاها در طراحی جلوگیری می كند. در این مرحله هنگامی كه شما چند مدل در مقابل خود دارید سعی كنید همه را به طور كامل طراحی كنید. ویژگی اشیایی را كه به طور كامل در مقابل دید شما نیستند و پشت عنصری دیگر واقع شده اند، در نظر بیاورید و آن را كم رنگ و ساده ترسیم كنید. دریافت تناسبات در این مرحله بسیار ساده و روان خواهد شد. سپس می توانید خطوط اصلی طرح را پر رنگ و جاندار ترسیم كنید.
طراحی فضای منفی
مدلی را با دو یا سه عنصر چیده و خوب به آن نگاه كنید. حال با خط ساده ای فضای اطراف مدل را مشخص كنید، بی آنكه اشاره ای به خود مدل داشته باشید. بهتر است كه ابتدا با یك عنصر شروع كرده و در طرح بعدی تعداد سوژه را به دو، سه و چهار افزایش دهید. به یاد داشته باشید كه توجه به قسمت های مختلف فضای منفی نیز به صورت مقایسه ای است. طراحی فضای منفی در اینجا به شما كمك می كند تا شكل كلی مجموعه را در یابید و همه اجزا را به صورت عنصر واحد و یك دست مشاهده كرده و در صفحه و كادر جایگزین نمایید. این گونه كلی دیدن اشیا به شما كمك می كند تا نسبت صحیح را در نگاه اول دریافته و طراحی را در اندازه ای مناسب، كوچك یا بزرگ آغاز كنید. فضای منفی به اندازه فضای مثبت اهمیت دارد. در بسیاری موارد به خصوص در اكثر پوسترها می بینیم كه اهمیت بیشتر به فضای منفی داده شده، در اكثر آرمها و نمادها، فضای منفی یا سفید، ارزشی برابر با فضای مثبت و یا سیاه دارد و طراحان و گرافیستها در عین توجه به فرم اصلی، نقش فضای منفی را نیز در نظر دارند.