این ترانه بوی نان نمی‌دهد بوی حرف دیگران نمی‌دهد سفره دلم دوباره باز شد سفره ای كه بوی نان نمی‌دهد نامه‌ای كه ساده و صمیمی است بوی شعر و داستان نمی‌دهد : ... با سلام و آرزوی طول عمر كه زمانه این زمان نمی‌دهد كاش این زمانه زیر و رو شود روی خوش به ما نشان نمی‌دهد یك وجب زمین برای باغچه یك دریچه آسمان نمی‌دهد وسعتی به قدر جای ما دو تن گر زمین دهد، زمان نمی‌دهد فرصتی برای دوست داشتن نوبتی به عاشقان نمی‌دهد هیچ كس برایت از صمیم دل دست دوستی تكان نمی‌دهد هیچ كس به غیر ناسزا تو را هدیه ای به رایگان نمی‌دهد كس ز فرط‌های و هوی گرگ و میش دل به هی هی شبان نمی‌دهد عشق نام بی‌نشانه‌ است و كس نام دیگری بدان نمی‌دهد جز تو هیچ میزبان مهربان نان و گل به میهمان نمی‌دهد نا امیدم از زمین و از زمان پاسخم نه این نه آن ... نمی‌دهد پاره های این دل شكسته را گریه هم دوباره جان نمی‌دهد خواستم كه با تو درد دل كنم گریه‌ام ولی امان نمی‌دهد ...

عشق رازی است مقدس . برای کسانی که عاشقند ، عشق برای همیشه بی کلام میماند ؛ اما برای کسانی که عشق نمی ورزند ، عشق شوخی بی رحمانه ای بیش نیست ................