من زخم دلت بودم ، پویای دلم گشتی مرهم به دلت بستم ، غوغای دلم گشتی باران دلت بودم ، در كوه تنت پنهان چون چشمه جوشان ، صحرای دلم گشتی آنگه كه زدم پنجه ، برتار دلت ای دوست موسیقی جانبخش ، رویای دلم گشتی از شیشه بنا كردند ، بنیان دل تنگت چون قصر بلورین ، دنیای دلم گشتی چون شمع شدی سوزان ، برجان و دلم تابان تا روشنك بزم ، شب های دلم گشتی صورتگر نوپای ، احوال رخت بودم چون نقش چلیپای ، دیبای دلم گشتی در مجمع دلداران ، مختار و رها بودم چون سلسله مهری ، بر پای دلم گشتی آزاد و رها بودم ، در بند شدم اینك شادم كه در این محبس، یارای دلم گشتی مشتاق دلم بودی ، من باغ دلت گشتم در كشتی بحر عشق ، سكان دلم گشتی از هر نفست روحی ، از كالبدم خیزد انفاس مسیحای ، ایمان دلم گشتی اسرار دل و جان چون شعر از نگهت ریزد شیوایی هر شعر ، دیوان دلم گشتی از نرمی و حسن و لطف، چون شاخ گلی بودی تك شاخ گل سرخ ، گلدان دلم گشتی ای شیفته جانان ، دیگر به چه می تازی اینك كه تو تك تاز ، میدان دلم گشتی رفتی و سبوی دل ، خالی ز شرابت شد می باز بر این تشنه ، باران دلم گشتی زین شرحه چه ها گویم ، ای شرح زبان من آغاز دلم بودی پایان دلم گشتی در تیرگی شامت ، شب تاب دلت بودم چون ماه سپهر دل ، مهتاب دلم گشتی گفتی كه مرا دریاب ، ای تاب و توان دل من تاب دلت گشتم ، بی تاب دلم گشتی من فاتح دژهای ، دل های كسان بودم تو فاتح یكتای ، ابواب دلم گشتی آنگاه كه پیوستند ، جان من و تو در هم آفاق دلت گشتم ، الهام دلم گشتی گفتی كه برفت از دست ، آرام و قرار دل آنگه كه شراب هجر ، ، در جام دلم گشتی گفتم به نهان با تو ، از هجر چه می گویی اینك كه تو آغاز و ، فرجام دلم گشتی گه گاه در اندیشه ، رخسار تو می دیدم فریاد كه رخسار ، مادام دلم گشتی دیگر مرو از پیشم ، مهمان دل ریشم پیش آی كه چون شهدی ، در جام دلم گشتی پایان رهی بودیم ، زین راز شدیم آغاز بر بال دلم بنشین ، پرواز دلم گشتی این راز مگو زنهار ، با بی خبران اغیار گنجینه به دل بسپار ، همراز دلم گشتی چون زمزمه ای گشتم ، كارام دلت باشم آرام دلم بردی ، فریاد دلم گشتی استاد بدم چندی ، در مكتب من بودی این رابطه وارون شد ، استاد دلم گشتی اكنون كه بشد اینسان ، آباده ما ویران در كوی پریشانی ، میعاد دلم گشتی گفتی كه به شب ها خواب ، از دیده گریزان شد من خواب دلت گشتم ، بیدار دلم گشتی گفتی كه دوائی كن زین زخم دل ما را درمان دلت گشتم ، بیمار دلم گشتی گفتم نفسم درماند ، آهسته نما اقدام گفتی كه توئی راكب ، افسار دلم گشتی از مهر چه می خواهی ، ای تشنه این چشمه انکار همی بودم. اقرار دلم گشتی