شادی را به كوچه های زندگی برگردانیم . با محبت به در خانه ی همسایه زنیم و اشكها را از چشمان پر نور دخترك همسایه كه از دوری بابا می نالد پاك كنیم . در كوچه های زندگی گلهای امید بكاریم و با دستان پر محبت خود به آنها آب دهیم تا به شكوفه نشتنشان را با چشم دل ببینیم همان گونه كه علی با وجود مظلومیتش از همسایه اش دریغ نكرد ........ وما،بله ماكه ادعامیكنیم شیعه ی اوهستیم نیزباید اگرمثل اونمیتوانیم باشیم به اندازه ی قطره ای در دریای معرفت او باید او و راه و رسم زندگیش را بشناسیم و درك كنیم كه همه پاكی بود و صفا . وقتی كوچه های خلوت و تاریك به كوچه های پر مهر و آباد تبدیل می شود كه با پای دل به دیدار همسایه بروی و آنگه كه دست نوازشت را بر سر طفلكی زیبا میكشی تا دلش را شاد كنی نه با پول و مقام كه با مهر و لطف خود او را مجذوب محبت می كنی و به او می گویی : تو نیزساز كن نغمه ی باهم بودن را بدون اینكه در نظر بگیری كه ازكجایی وچه رنگ ومسلك وآیینی داری . به امید آن روز كه همه ی پیروان ادیان الهی دست به دست هم دهند و بدون نگاه كردن به رنگ پوست و دلبستگی به جا و مكان خود و فقط با تكیه بر او كه تنهاست و آورنده ی همه ی خوبیهای عالم و آورنده ی همه پیامبران ، كوچه های پر ز سكوت و ظلم را به كوچه های مهر و وفا تبدیل كنند