عشق آتش بود و خانه خرابی دارد؟ 15 اسفند 84 - 06:25 |
(( ره عشق))
چون کویرم ، سینه ای صد چاک دارم
گرمی و سردی نمی فهمم ، دلی بی باک دارم روزها تفتیده ام در هُرم تیز آفتاب شب چو گردد ریشه از سرما درون خاک دارم ابر می گرید به من گاهی که اندوهم بشوید آسمان پر ستاره دوست دارد راز دل با من بگوید غیر مار و خار و گز در سینۀ خشکیدۀ من زهره اش می ترکد ار خواهد وجودم را بجوید چون کویرم ، قطره اشکی در دلم سیلاب گردد
پای خاری می رود تا انگبین ناب گردد آن طرفتردر نمک زاری که با برکت ترین است
می خزد در بسترم چون اژدها تا خواب گردد پای خود گر میگذاری در زمینم ترک سرکن
گردبادی خشمگین شو ، در وجود من سفر کن عشق را از من بیاموز و دو دل را درهم آمیز کوس رسوائی بزن ، یک عالمی را با خبر کن چون کویری شو ، بیا گرمی و سردی را بچش
کوله بارت را پر از آواز کن با خود بکش یا علی مدد |
