ای نـگـاهـت نخـی از مخمــل و از ابریــشــم چند وقتیست که هر شب به تو می اندیشم به تـو آری، بـه تـو یـعنـی به هـمان منـظر نور به همـان سـبزصـمیـمی بـه هـمـان بــاغ بلـور به همـان سـایه، هـمان وهـم همـان تصویری کــه سـراغـش زغــزلـهـای خـودت می گیـری بــه هـمــان زل زدن از فــاصــلــه دور به هــم یعنـی آن شـیـوه فـهمـانـدن منـظـور بـه هــم بـــه تبــــسـم، به تـکـلـــم، بـه دل آرایـی تـو بــه صبــوری، بـه تمـاشـا، بـه شکـیـبایـی تو به نفـسهـای تو در سـایـه سنـگیـن سـکـوت به سـخنـهـای تـو بـا لهـجه شـیـریـن سـکـوت شبحی چند شبیست مونس جانم شده است اول اســم کــسـی ورد زبــانـم شــده اســت در مـن انـگـار کسی در پـی انکـار مـن اســت یـک نفـر مـثل خـودم، عاشـق دیدار من است یک نفـر ساده، چنـان ساده که از سـادگیـش مـی تـوان یـک شبـه پی بـرد بـه دلـدادگـیش آی بـی رنـگ تـر از آیـنـه یـک لـحـظـه بایـست راستی این شبح هر شبه تصویر تو نیست؟! اگر ایـن حـادثـهء هـر شـبه تصـویر تو نیسـت! پـس چـرا رنگ تـو و آینـه ایـنقدر یکی است؟! بــه گـمانـم کـه تـویـی آن شـبـح آیـنـه پـوش عاشـقـی جـرم قشنگیـست بـه انکار مپـوش آری آن سایه که شب مونس جانم شـده بود آن الــفـبـا کــه هــمـه ورد زبـانـم شــده بــود ایـــنـک از پـشـت دل آیـنـه پـیدا شـده اسـت و تـماشـاگـر ایــن خـیـل تـمـاشـا شـده است آن الــفــبـای دبـــسـتـانـی دلـخــواه تــویـــی! عـشـق مـن! آن شـبـح شـاد شـبانـگـاه تویی