من دوست می دارم تو را اندازه یک باک یر البته باک کامیون، نه باک کم حجم موتور! آتش به جان افروختی، لبخند ما را دوختی درسی جدید آموختی، بنزینمان را سوختی! سهمیه وانت تویی درباک ییکان دلم جاشد چطوری عشق تو درسینه ای باحجم کم؟! توی خیابانی شبی، ذهنم یراز فکروخیال بنزین، تمام و گوشه ای بنشسته من آشفته حال چون تانکربنزین شدی، کردی دلم را شوکه اش من با شلنگ اندریی ات،در حسرت یک چکه اش! گویی به باک خالی ام بنزین سویر می زنی اما چرا درقلب خود شش تا مسافر می زنی؟! دیدی اگر روزی مرا افتان و خیزان وغمین این را بدان درباک خود بنزین ندارم من، همین! بگذار ازجام لبت یک قطره بنزین درکشم جا ماند کارت سوخت من دریمیب بنزین فشم! درتاکسی دربست تو، گیرم اگرمن دست تو چون بوی بنزین می دهی فورا شوم من مست تو! درقلب من خواهند زد فردای آن این تیتر را: "مردی که در یک روز زد او کل ششصد لیتر را"!!