آخر اگر پرستش او شد گناه من عذر گناه من همه چشمان مست اوست تنها نه عشق و زندگی و آرزوی من او هستی من است كه آینده دست اوست عمری مرا به مهر و وفا آزموده است داند من آن نیم كه كنم رو به هر دری او نیز مایل است به عهدی وفا كند اما اگر خدا بدهد عمر دیگری

آیا درس زندگی را تنها از كسانی آموخته اید كه به تمجیدتان برخاسته اند؟ رام عقایدتان بوده اند؟ به شما مهر ورزیده اند؟ آیا درس زندگی را از كسانی نیاموخته اید كه چونان كوهواره ای مقاوم ایستاده اند؟ به پندارهای بیهوده تان آفرین نگفته اند؟ بحث و جدال را تا شكست دریافت های غلطتان دوام آورده اند؟ باشد كه برای آموختن درس زندگی به غبار آئینه دل خوش نداریم كه چهره مان را نا نموده می گذارد اگر غبار بر طرف شود پلیدی چهره ی ما نمودار می شود آن به كه پلیدی را از چهره بزداییم هم از چهره ی آئینه و هم از چهره ی خود نتازیم به آنان كه در می یابند راهمان به عافیت نیست نگذارید خرسندمان كند آنكه می خندد به تحسین ندانستنمان پیش رو و به تمسخر آن سو تر كه نیستیم از اینكه دیگران نمی دانند كه نمی دانیم دل خوش نباشیم آشتی كنیم با آن كس كه می داند كه نمی دانیم و می خواهد كه بدانیم والت ویتمن