از قصیده آبی خاکستری سیاه وای باران باران شیشه پنجره را باران شست از دل من اما چه کسی نقش تو را خواهد شست؟ آسمان سربی رنگ من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ می پرد مرغ نگاهم تا دور وای باران باران پر مرغان نگاهم را شست. خواب رویای فراموشیهاست خواب را دریابم که در ان دولت خاموشیهاست. من شکوفایی گلهای امیدم را در رویاها می بینم و ندایی که به من میگوید: گرچه شب تاریک است دل قوی دار سحر نزدیک است... ...در میان من و تو فاصله هاست گاه می اندیشم _می توانی تو به لبخندی این فاصله را برداری تو توانایی بخشش داری دستهای تو توانایی آن را دارد _که مرا زندگانی بخشد چشمهای تو به من ارامش میبخشد و تو چون مصرع شعری زیبا سطر برجسته ای از زندگی من هستی دفتر عمر مرا با وجود تو شکوهی دیگر رونقی دیگر هست. میتوانی تو به من زندگانی بخشی یا بگیری از من آنچه را می بخشی... گاه می اندیشم خبر مرگ مرا با تو چه کس میگوید؟ آن زمان که خبر مرگ مرا از کسی میشنوی روی تو را کاشکی می دیدم. شانه بالا زدنت را _بی قید_ و تکان دادن دستت که _مهم نیست زیاد_ و تکان دادن سر را که _عجب!عاقبت مرد؟ _ افسوس _کاشکی می دیدم! من به خود می گویم: (چه کسی باور کرد (جنگل جان مرا ( آتش عشق تو خاکستر کرد؟... ...با من اکنون چه نشستنها خاموشیها با تو اکنون چه فراموشیهاست. چه کسی میخواهد من و تو ما نشویم خانه اش ویران باد من اگر ما نشوم تنهایم تو اگر ما نشوی خویشتنی و... حمید مصدق

hi ... my dear friend golaye bahari bara shoma va dostatun merhabalar