اتل متل یه بابا ، دلیر و زارو بیمار

اتل متل یه مادر ، یه مادر فداكار

اتل متل بچه ها كه اونارو دوست دارن

آخه غیر اون دوتا هیچ كسی رو ندارن

مامان بابا رو می خواد بابا عاشق اونه

به غیر بعضی وقتا بابا چه مهربونه

وقتی كه از درد سر دست میزاره رو گیجگاه

اون بابای مهربون فحش میده به بچه ها

همون وقتی كه هر چی جلوش باشه میشكنه

همون وقتی كه هر كی جلوش باشه می زنه

غیر خدا و مادر هیچ كسی رو نداره

اون وقتی كه بابا جون موجی میشه

دویدم و دویدم سر كوچه رسیدم

بند دلم پاره شد از اون چیزی كه دیدم

بابام میون كوچه افتاده بود رو  زمین

مامان هوار میزد شوهرم و بگیرین

مامان با شیون و داد ،  می زد توی صورتش

قسم می داد بابا رو به فاطمه به جدش

تو رو خدا مرتضی زشته میون كوچه

بچه داره می بینه تو رو به جون بچه

بابا رو دوره كردن بچه های محله

بابا یهو دوید و زد تو دیوار با كله

هی تند وتند سرش و بابا می زد تو دیوار

قسم می داد حاجی رو ،حاجی گوشی رو بردار

نعره های باباجون پیچید یهو تو گوشم

الو الو كربلا جواب بده به گوشم

مامان دوید و از پشت گرفت سر بابا رو

بابام با گریه می گفت كشتند بچه ها رو

بعد مامان و هولش داد خودش خوابید روزمین

گفت كه مواظب باشین خمپاره زد بخوابین

الو الو كربلا پس نخودا چی شدن

 كمك می خوایم حاجی جون بچه ها قیچی شدن

تو سینه و سرش زد هی سرش و تكون داد

رو به تماشاچیا چشماشو بست و جون داد

بعضی تماشا كردن بعضی فقط خندیدند

اونایی كه از بابام فقط امروزو دیدند

سوی بابا دویدم بالا سرش رسیدم

از درد و غربت اون هی به خودم پیچیدم

درد و غربت بابا نشونه های درده

درد و غربت بابا غنیمت از نبرده

شرافت خون و دل نشونه های مرده

ای اونایی كه امروز دارین براش می خندین

برای خندهاتون دردش و می پسندین

امروزشو نبینین بابام یه قهرمونه

یه روز به هم می رسیم بازی داره زمونه

موج بابام كلید قفل در بهشته

درو كن هر كسی هر چیزی رو كه كشته

یه روز پشیمون می شین كه دیگه خیلی دیره

گریه های مادرم یقه تون و می گیره

بالا رفتیم ماسته پایین اومدیم دوغه

مرگ و معاد و عقبی كی میگه كه دروغه