این سخن که هر کس آن چنان است که در دل خود فکر می کند نه تنها همه هستی آدمی را در بر می گیرد ، بلکه چنان جامع است که بیرون می رود و بر همه اوضاع و شرایط زندگیش دست می نهد . به راستی که آدمی همان است که می اندیشد و منش او حاصل جمع تمامی اندیشه های اوست .(اندیشه و کردار زندانبان سرنوشت است ) اندیشه ی ذهن مارا آفریده است . آنچه هستیم با اندیشه پرداخته و بنا شده است . اگر ذهن آدمی از اندیشه های پلید آکنده باشد ، به درد گرفتار می آید . آدمی توسط خودش آباد یا ویران می شود . در زرادخانه اندیشه به کمال صعود می کند . آدمی استاد اندیشه است ، سازنده منش و آفریننده و شکل دهنده ی وضعیت محیط و تقدیر. آدمیان نه آنچه را که آرزومند اند، بلکه آنچه را که سزاوارند جذب می کنند . منبع: (تو همانی که می اندیشی) جیمزآلن