می گویی، همچنان نمی دانی که چرا ترک ات کردم می دانم فکر می کردی،بسیار مناسب من بودی اما من آنگونه فکر نمی کردم عشق من چیزی نیست که بتوانی،بخری و یا بفروشی همچو گردنبندی مروارید و اگر می خواهی بدانی که کجا اشتباه کردیم باید صبر کنی و بیاندیشی آیا به اندازه کافی عشق ورزیدی؟ آیا توجه ات را نشان دادی؟ آیا هنگامیکه به لطف وتوجه ات نیاز داشتم ، در کنارم حاضر بودی؟ آیا هر وقت که به زمین خوردم، تلاش کردی مرا بر گیری؟ باید از خود بپرسی، آیا به اندازهء کافی عشق ورزیدی؟ می دانم که قصدت پاک بود درسااز سر آغاز اما اگر می پرسی،چرا پایدار نماند تنها به درون قابت بنگر آیا هنگامیکه تنها بودم به اندازهء کافی کنارم بودی؟ هنگامیکه نیاز داشتم بگذاری احساس کنم متعلق به تو هستم نمی دانی با من چه کردی تنها مجبورم که رها باشم

کسی دیگر نمی کوبد در این خانه ی متروک ویران را کسی دیگر نمی پرسد چرا تنهای تنهایم و من چون شمع می سوزم و دیگر هیچ چیز از من نمی ماند و من گریان و نالان و من تنهای تنهایم درون کلبه خاموش خویش اما کسی حال من غمگین نمی پرسد و من دریای پر اشکم که طوفانی به دل دارم درون سینه پر جوش خویش اما کسی حال من تنها نمی پرسد و من چون تک درخت زرد پاییزم که هر دم با نسیمی می شود برگی جدا از او و دیگر هیچ چیز از من نمی ماند